West Highland White Terrier
ZOBACZ
POPRZEDNIĄ RASĘ
ZOBACZ
NASTĘPNĄ RASĘ
  • WRAŻENIA OGÓLNE
  • POCHODZENIE
  • WYGLĄD
  • UŻYTECZNOŚĆ
  • WYMAGANIA
  • CHARAKTER
  • ZDROWIE
  • IDEALNY WŁAŚCICIEL
  • HISTORIA
  • NOWOŚĆ
    REKOMENDOWANE PRODUKTY

WRAŻENIA OGÓLNE

Popularność westie w znacznym stopniu bierze się z nieświadomości ich wymagań. Owszem, są to psy sympatyczne …. no i ładne, tyle tylko, że nie na co dzień. 

POCHODZENIE

Wielka Brytania

WYGLĄD

Krzepki, mocny pies o głębokiej klatce piersiowej i mocnych kończynach; łączy siłę ze sprawnością.

UŻYTECZNOŚĆ

Kiedyś norowiec i tępiciel gryzoni, dzisiaj pies do towarzystwa i sportowy.

WYMAGANIA

Zacząć trzeba od pielęgnacji, bo jest on mordercza. Westie trzeba regularnie czesać, trymować i podstrzygać, bo tylko wtedy będzie  naprawdę biały i zachowa charakterystyczną sylwetkę. Poza tym często myć „spody”, gdzie włos jest akurat najdłuższy, i brodę. Trymowanie jest nie tylko wymogiem estetycznym, ale jest  konieczne dla utrzymania zdrowej skóry i sierści. To, jak często trzeba to robić, zależy od struktury sierści, ogólnie rzecz biorąc, im bardziej jest ona miękka, tym więcej pracy, którą  należy powierzyć kompetentnemu psiemu fryzjerowi (stąd dwa dodatkowe plusy w kosztach utrzymania). A na co dzień   każdy westie szybko się brudzi.   Jeśli pominiemy kwestię pielęgnacji, to poza tym westie ma już same zalety. Ma wszelkie plusy teriera -  żywy temperament, entuzjastyczne usposobienie, i pełną wdzięku zadzierzystość, ale pozbawiony jest wad terierów myśliwskich, ich agresji i zaciekłości.

CHARAKTER

Cechy pożądane w danej rasie
- inteligencja
- przywiązanie do rodziny
- żywe i wesołe usposobienie
- chęć do zabawy
- odwaga
- pewność siebie
- uwielbienie ruchu i zajęcia

ZDROWIE

Na co dzień zdrowe i odporne, jak  wszystkie psy całkowicie białe, tak i westie często cierpią na atopowe zapalenie skóry, długotrwałe w leczeniu i bardzo niekomfortowe dla psa; inną, dość tajemniczą jeszcze chorobą, związana z umaszczeniem, jest tak zwany  „white shaker” – powtarzające się napady drżenia całego ciała, których powodu nie ustalono. Chorobą wyraźnie uwarunkowaną genetycznie, i typową dla westie, jest  osteopatia czaszkowo-szczękowa, spowodowana nieprawidłowym wzrostem kości czaszki.  Objawy występują  w wieku 4 – 8 miesięcy, a są to opuchnięcie pyska, trudności w jedzeniu, a nawet otwieraniu pyska. Na ogół konieczny jest zabieg chirurgiczny. Z problemów ortopedycznych zdarza się zwichnięcie rzepki kolanowej i choroba Legg -Calve-Perthesa (aseptyczne zapalenie główki kości udowej).

WŁAŚCICIEL

Westie jest psem, z którym poradzi sobie każdy, nawet starsze dziecko. Jest on dość aktywny, potrzebuje  ruchu i zabawy. Mimo, że wygląda niewinnie i wręcz po dziecięcemu rozczulająco, nie należy go traktować  przesadnie troskliwie. Idealny właściciel nie może być tylko człowiekiem, którego denerwuje pies, który stale krząta się koło niego. No i pamiętać trzeba, że natura norowca każe westie od czasu do czasu solidnie pokopać w ogrodzie.

HISTORIA

Westie jest jednym z przedstawicieli krótkonożnych terierów ze Szkocji, blisko spokrewnionych ze sobą; poszczególne ich rasy różnią się nieznacznie. Sam westie był początkowo jedynie barwną odmianą cairn teriera, wyhodowaną przez pułkownika Malcolma ze szkockiego Poltalloch w hrabstwie Argyll – postawił on na białe psy po tym, jak przez pomyłkę zastrzelił jednego ze swych ulubionych myśliwskich terierów. I to właśnie biała maść stała się wyróżnikiem terierów rodziny Malcolmów, a ponieważ znane były jako cięte norowce, chętnie nabywali je inni myśliwi w okolicy. Początkowo, od miejsca pochodzenia, nazywano je poltalloch terierami, potem – reseneath terierami. Obecną nazwę nadano im po uznaniu rasy przez Brytyjski Kennel Club, co nastąpiło w roku 1909.  W okresie międzywojennym daleko im było do popularności innych terierów, która przeżywała wtedy apogeum; modne stały się dopiero w drugiej połowie zeszłego wieku. Szeroko znane z etykiety whisky Black & White, przedstawiającej westie i szkockiego teriera. W Polsce westie hodowane były już przed II Wojną Światową, później przyszło na nie czekać długo, aż pojawiły się ponownie w latach 90. i szybko zyskały dużą popularność – obecnie numer 2 wśród najpopularniejszych terierów, po yorkach. Nigdzie chyba nie są już wykorzystywane jako psy myśliwskie, a hodowane są do towarzystwa.

REKOMENDOWANE PRODUKTY

karmy