Owczarek australijski
ZOBACZ
POPRZEDNIĄ RASĘ
ZOBACZ
NASTĘPNĄ RASĘ
  • WRAŻENIA OGÓLNE
  • POCHODZENIE
  • WYGLĄD
  • UŻYTECZNOŚĆ
  • WYMAGANIA
  • CHARAKTER
  • ZDROWIE
  • IDEALNY WŁAŚCICIEL
  • HISTORIA
  • NOWOŚĆ
    REKOMENDOWANE PRODUKTY

WRAŻENIA OGÓLNE

Aussie coraz częściej widać szczególnie wśród psich zawodników sportowych. Owczarki te są inteligentne, chętnie i szybko się szkolą, ale nie są wcale łatwe w wychowaniu. Bez wątpienia można szkolić je w różnych kierunkach.

POCHODZENIE

USA

WYGLĄD

Średniej wielkości pies roboczy, harmonijnie zbudowany, mocny, ale nie ciężki.

UŻYTECZNOŚĆ

Pies owczarski i do pasienia bydła, dziś trzymany do towarzystwa.

WYMAGANIA

Owczarek australijski  to pies pracujący. Życie w roli wyłącznie psa do towarzystwa to dla niego za mało. Jest bardzo  aktywny (psy z linii wystawowych trochę mniej, niż te z linii pracujących), ale nie wystarczy mu tylko ruch i bieganie – powinien jeszcze coś robić.  Do wyboru jest wiele zajęć – od pasienia, przez agility, flyball, frisbee, po szkolenie posłuszeństwa, i tak zwany taniec z psem. Owczarka australijskiego można  trzymać w mieście, ale tylko pod warunkiem, że poświęci mu się codziennie nie marne pół godzinki na spacer, ale więcej niż godzinę ( a w weekend i więcej)  na zabawy i ćwiczenia. Inaczej zdemoluje mieszkanie, a  z czasem popaść może w zachowania obsesyjne lub agresywne. Pod innymi względami nie jest to pies wymagający, potrzebuje tylko regularnego szczotkowania i czesania.

CHARAKTER

Cechy pożądane w danej rasie to:
- inteligencja
- chęć do pracy i szkolenia
- energiczność
- umiłowanie ruchu i zajęcia
- przywiązanie do rodziny
- nieufność w stosunku do obcych

ZDROWIE

Najczęściej spotykane u owczarków australijskich choroby, uwarunkowane genetycznie, dotyczą oczu i aparatu ruchu. Najczęstszą choroba oczu jest dziedziczna zaćma,  przekazywana jako cecha dominująca, ale o niepełnej  penetracji, stąd występować może w różnym wieku i z różnym natężeniem. Dość często zdarza się anomalia oka collie (CEA), uwarunkowana genem recesywnym, który można wykryć testem DNA. Inne choroby oczu mogą wystąpić tylko w przypadku potomstwa dwóch osobników o umaszczeniu marmurkowym, dlatego z zasady unika się takich kojarzeń.    U owczarków  australijskich zdarza się dysplazja stawów biodrowych (HD).

WŁAŚCICIEL

Owczarek australijski  to pies dla ludzi aktywnych i sprawnych, o sportowym zacięciu, dysponujących sporą ilością czasu. Nie nadaje się dla osób mocno starszych i mało sprawnych. Będzie świetnym towarzyszem nastolatka, zwłaszcza takiego, który chce się pochwalić osiągnięciami sportowymi swego psa. Owczarki australijskie są inteligentne i karne, szkolenie ich dostarczyć może wiele satysfakcji. W miastach jest już wiele sekcji agility i innych psich sportów, a gdy ktoś mieszka na wsi, można pomyśleć o nabyciu kilku owiec, wtedy pies będzie miał zapewnione stałe zajęcie. Owczarki australijskie  dobrze rozumieją się z końmi, nie stwarzają problemów w kontaktach z innymi psami i zwierzętami domowymi.

HISTORIA

Mimo nazwy, owczarek ten jest rasą amerykańską. Pochodzi od psów z Półwyspu Iberyjskiego, przywożonych wraz z hiszpańskimi owcami do Meksyku; już około 1540 roku istniały tam posiadłości, w których trzymano po kilka tysięcy owiec, pilnowanych przez pasterzy i psy ze Starego Kraju, najczęściej z Kraju Basków. Hiszpańscy osadnicy wyprawiali się w poszukiwaniu nowych terenów na północ, kolonizując  zachodnie wybrzeże dzisiejszych Stanów  Zjednoczonych, przyłączone do tego kraju dopiero w roku 1848.   W amerykańskich teraz stanach: Kalifornii, Arizonie, Idaho i Kolorado hodowla owiec, a później bydła, pozostawała ważną gałęzią gospodarki przez stulecie, a liczne źródła poświadczają, że pomocnikami pasterzy i kowbojów były psy, nazywane najczęściej „blue bobtails”.  Kiedy w początkach XX wieku sprowadzano do Ameryki stada szlachetnych owiec merynosowych z Australii, wtedy i do psów przylgnęła etykietka „australijskich”. Zachowane z tego czasu rodzinne fotografie farmerów pokazują psy, niewiele różniące się od dzisiejszych. Szerzej znane stały się one w latach 50tych zeszłego wieku, za sprawą wędrujących po całych stanach pokazom rodeo i jazdy westernowej, na których popisom jeździeckim kowbojów towarzyszyły iście cyrkowe sztuczki psów. W 1957 roku powstał w Arizonie pierwszy klub hodowców tej rasy; w latach siedemdziesiątych było ich już tyle, że utworzono dwie federacje -  w Oregonie (ASCA) i  w Kalifornii (IASA).  Wspólny wzorzec przyjęto w roku 1980; Amerykański Kennel Club uznał owczarki australijskie w 1993. W Polsce hodowane są od kilku lat.