Siberian Husky
ZOBACZ
POPRZEDNIĄ RASĘ
ZOBACZ
NASTĘPNĄ RASĘ
  • WRAŻENIA OGÓLNE
  • POCHODZENIE
  • WYGLĄD
  • UŻYTECZNOŚĆ
  • WYMAGANIA
  • CHARAKTER
  • ZDROWIE
  • IDEALNY WŁAŚCICIEL
  • HISTORIA
  • NOWOŚĆ
    REKOMENDOWANE PRODUKTY

WRAŻENIA OGÓLNE

To rasa o niezwykłej urodzie, która wciąż kusi nowych nabywców, trzeba jednak pamiętać że jest to pies trudny do wychowania i bardzo wymagający. Nie każdy może być właścicielem husky. Rasa ta obok pitt bulla jest chyba najczęściej spotykana w schroniskach dla bezdomnych zwierząt.

POCHODZENIE

USA

WYGLĄD

Średniej wielkości pies w roboczym typie, o lekkich i szybkich ruchach.

UŻYTECZNOŚĆ

Pies zaprzęgowy.

WYMAGANIA

Moda na husky to najgorsze, co mogło się tej rasie zdarzyć. Nie ulega wątpliwości, że husky nie nadaje się  do mieszkania – nie ma bardziej żałosnego widoku, niż husky, smętnie snujący się na smyczy po ulicy. Niestety, psa tego nie można spuścić w parku, bo husky są wyjątkowo mało karne, i spuszczone ze smyczy natychmiast znikają na całe dni.  Psy, trzymane w domach z ogrodami, tylko patrzą, jak wypuścić się na samodzielną wyprawę, i są prawdziwymi mistrzami ucieczek. Ze względu na silny instynkt łowiecki, chętnie zapolują na kury sąsiada. Najlepiej trzymać je w sforze, na dobrze ogrodzonym, dużym wybiegu, i oczywiście jak najczęściej trenować. Są mało wymagające, odporne i zdrowe, długowieczne, nie mają też szczególnych wymagań co do żywienia. Na co dzień nie potrzebują prawie żadnej pielęgnacji, z wyjątkiem okresu linienia (u psów trzymanych na dworze przypada on na wiosnę), kiedy husky wyrzuca wręcz nieprawdopodobne ilości sierści, i trzeba go wówczas dokładnie wyczesywać i szczotkować (choć, jeśli się tego nie zrobi, wymieni sierść sam, tyle, że przez parę tygodni będzie wyglądał dość okropnie).

CHARAKTER

Cechy pożądane w danej rasie:
- łagodność
- brak agresji
- tolerancja wobec innych psów
- inteligentny i pojętny
- uwielbienie ruchu
- przyjacielskość 

ZDROWIE

Husky należą do najzdrowszych ras, niezwykle rzadko występuje u nich dysplazja stawów biodrowych, zdarzają się natomiast (choć rzadko) genetycznie uwarunkowane choroby oczy – postępujący zanik siatkówki (u tej rasy objawy choroby występują już u psów kilkumiesięcznych), i zanik rogówki.

WŁAŚCICIEL

Właściciel husky sam musi być człowiekiem o doskonałej kondycji i sportowym zacięciu, no i na pewno nie może nim być dziecko!  Posiadanie psa tej rasy to sposób na życie, bo powinien on pracować  tak, jak jego przodkowie. Nie powinien on żyć w pojedynkę, a tylko w sforze, w której psy ustalają same hierarchię pomiędzy poszczególnymi osobnikami, no i koniecznie – biegać! Do wyboru jest wiele dyscyplin, także i latem; poza zaprzęgami sanie, wózki i pulki)  jeszcze canicross (bieg terenowy z psami),   bikejoring (z rowerem) i skikjoring (na nartach). Pomijając chęć do polowania, husky pozbawione są agresji, a wobec ludzi nastawione są zawsze przyjaźnie, i to praktyczne do wszystkich bez wyboru, toteż zupełnie nie nadają się do stróżowania. Na ogół dobrze zgadzają się z innymi psami.  Mało szczekają, ale – jeśli im na to pozwolić – chętnie i długo wyją, co najpewniej nie spodoba się sąsiadom.

HISTORIA

Syberyjski husky pochodzi od pierwotnych szpiców północnej Azji, zwanych ogólnie łajkami, wykorzystywanych przez tamtejsze ludy do ciągnięcia sań i polowania. Są one bardzo samodzielne,  niezwykle wytrzymałe na zimno i zadawalają się najskromniejszym pożywieniem. Rasa ta została jednak wyselekcjonowana w północnej Kanadzie, dokąd łajki kamczackich Czukczów sprowadził w 1908 roku William Goosak, by wystawić je na wyścigach zaprzęgów. Początkowo wyśmiewane z powodu mało imponującego wyglądu, okazały się być skutecznymi psami zaprzęgowymi, sprawdzającymi się zwłaszcza tam, gdzie potrzebna była szybkość. To właśnie te pogardliwie nazywane „szczury Północy” towarzyszyły Amundsenowi w jego północnych wyprawach. Ostateczne ustalenie typu rasowego jest dziełem Amerykanów, podobnie jak i pierwszy wzorzec rasy z roku 1930. Przez długi czas husky hodowane były wyłącznie dla celów użytkowych i dopiero niedawno stały się modne jako psy wystawowe i do towarzystwa, do czego, po prawdzie, zupełnie się nie nadają. Dziś wyróżnia się dwa, zdecydowanie odmienne typy husky – psy użytkowe są lekkie i wysokonożne,  wystawowe zaś wyraźnie cięższe. Psy w tym ostatnim typie hodowane są przede wszystkim w USA, Kanadzie, Hiszpanii i Włoszech. Do Polski pierwsza suka tej rasy sprowadzona została w roku 1983, a w ostatnich latach rasa ta stała się wręcz modna.