Szpic niemiecki średni
ZOBACZ
POPRZEDNIĄ RASĘ
ZOBACZ
NASTĘPNĄ RASĘ
  • WRAŻENIA OGÓLNE
  • POCHODZENIE
  • WYGLĄD
  • UŻYTECZNOŚĆ
  • WYMAGANIA
  • CHARAKTER
  • ZDROWIE
  • IDEALNY WŁAŚCICIEL
  • HISTORIA
  • NOWOŚĆ
    REKOMENDOWANE PRODUKTY

WRAŻENIA OGÓLNE

Wesoły charakter i energiczne usposobienie czynią z tego szpica uroczego psa rodzinnego.

POCHODZENIE

Niemcy

WYGLĄD

Pies o zwartej budowie, efektownej szacie, czujny i bystry.

UŻYTECZNOŚĆ

Pies stróżujący i do towarzystwa.

WYMAGANIA

Szpice, z wyjątkiem miniatur, to rasa wyjątkowo niedoceniona, zupełnie nie wiadomo, dlaczego, bo są to znakomite psy do towarzystwa i do stróżowania. Inteligentne,  dostatecznie karne, a co najważniejsze – nie mają w ogóle skłonności do oddalania się od domu i włóczęgostwa, a na spacerach trzymają się blisko właściciela.  Nadają się do trzymania w mieszkaniu i na wsi. Jedyne, co może przeszkadzać, to ich hałaśliwość, toteż szpica trzeba od małego zniechęcać do szczekania bez potrzeby.   Gęsta sierść wymaga systematycznej pielęgnacji – dokładnego szczotkowania i  czesania, delikatnego, żeby nie powyrywać włosa, ale przy psie tej wielkości zajmie to wiele czasu. Gdy szpic linieje, to gubi włos całymi garściami, i przez pewien czas nie wygląda zbyt efektownie. Szpice są niewybredne i odporne. 

CHARAKTER

Cechy pożądane w danej rasie:
- żywiołowe usposobienie
- przywiązanie do właściciela
- pojętność
- nieufność wobec obcych
- brak agresji
- instynkt stróżujący 

ZDROWIE

Przy całej odporności i „twardości” szpice  cierpią na kilka typowych dla tej rasy chorób, z których najczęstsze to niedoczynność tarczycy i nadczynność nadnerczy.  Zdarza się choroba van Willebranda (obniżenie krzepnięcia krwi skutkiem braku jednego  z czynników krzepnięcia). U szpiców  średnich zdarza się wrodzone zwichnięcie rzepki kolanowej. Spośród wad serca stwierdzono nieliczne  przypadki przetrwałego przewodu tętniczego (PDA) i niedorozwoju zastawki mitralnej. Groźna jest dysplazja nerek; odpowiedzialny za nią gen charakteryzuje się niepełną penetracją, co oznacza, że objawy mogą przejawiać się w różnym stopniu. W ciężkiej postaci dysplazji nerek rokowanie jest złe.

WŁAŚCICIEL

Szpic średni  będzie doskonałym psem dla kogoś, kto potrzebuje niekłopotliwego, bystrego towarzysza, a nie przykłada większego znaczenia do łatwości szkolenia… bo pies ten jest bardzo inteligentny, ale samodzielny, i lubi mieć swoje zdanie. Jeśli poświęci się mu czas i sporo cierpliwości, można go wiele nauczyć, w końcu szpice występowały kiedyś w cyrkach. Nie najlepiej nadaje się dla dzieci, bo potrafi dość stanowczo pokazać, że mu przeszkadzają, będzie natomiast doskonałym psem dla osób starszych. Z pochodzenia pies wiejski, który musiał tolerować inne zwierzęta domowe, nie jest wobec nich napastliwy. Szpic średni jest jednym z najlepszych psów stróżujących ( lepiej może określić go jako „alarmującego”) , bardzo, może nawet za bardzo  czujnym 

HISTORIA

Szpice niemieckie są potomkami neolitycznego „psa torfowego”, którego szczątki znajdowano w Europie. W miarę postępującego wyrębu lasów i rozwoju rolnictwa psy te zyskiwały na znaczeniu jako stróże gospodarstw.  W średniowieczu nosiły nazwę „gnojarzy”, bo ich legowiskiem, zwłaszcza zimą, była zgromadzona w kącie podwórza pryzma gnoju. Nie ceniono ich szczególnie. W XVI wieku  Anglik, doktor Caius, zaliczył je wręcz do kategorii  degeneris - psów nic nie wartych. Regionem najczęstszego występowania szpiców było Pomorze, Meklemburgia, Saksonia, dolina Renu i Holandia;  z czasem w poszczególnych regionach powstały ich lokalne odmiany o rozmaitych umaszczeniach, z których najbardziej cenione było białe, najliczniej występujące na Pomorzu. Wielkim miłośnikiem białych szpiców średniej wielkości był ostatni król Wirttenbergii, Wilhelm II, co zapewniło im lokalną popularność. Źródła podają, że królewskie psy były cięte i napastliwe. Później  szpic średni stał się ofiarą swego wzrostu –  za mały na psa stróżującego, trochę za duży na salonowca i ze wszystkich odmian wielkości był najrzadziej spotykany, a dziś niemal wyginął, ustępując miejsca mniejszym kuzynom. W Polsce średnie szpice, zwłaszcza w odmianie białej, spotykane były dość często w okresie międzywojennym i po wojnie; dzisiaj nie ma ich  wcale.

REKOMENDOWANE PRODUKTY

karmy