Skye Terrier
ZOBACZ
POPRZEDNIĄ RASĘ
ZOBACZ
NASTĘPNĄ RASĘ
  • WRAŻENIA OGÓLNE
  • POCHODZENIE
  • WYGLĄD
  • UŻYTECZNOŚĆ
  • WYMAGANIA
  • CHARAKTER
  • ZDROWIE
  • IDEALNY WŁAŚCICIEL
  • HISTORIA
  • NOWOŚĆ
    REKOMENDOWANE PRODUKTY

WRAŻENIA OGÓLNE

Rasę tę wsławiła kamienna fontanna przedstawiająca skye terriera znajdująca się w Edynburgu znanego jako Greyfriars Bobby. Jej wykonanie ufundowana w 1872 baronowa Angelia Georgina Burdett-Coutts w celu upamiętnienia psa, który po śmierci swojego pana przez niemal 14 lat mieszkał przy jego grobie.

POCHODZENIE

Wielka Brytania

WYGLĄD

Mocny, krótkonogi pies, długość tułowia dwukrotnie większa od wysokości w kłębie; cały porośnięty długim, grubym włosem.

UŻYTECZNOŚĆ

Pies myśliwski- norowiec, dziś hodowany do towarzystwa.

WYMAGANIA

Skye terier to pies bardzo serio, o silnym instynkcie myśliwskim, nieufny wobec obcych, i groźny dla innych zwierząt.  Nie zawaha się przed użyciem zębów, gdy uzna to za potrzebne. Jedną z przyczyn niewielkiego zainteresowania tą rasą jest fakt, że zyskała reputację agresywnej i trudnej do opanowania.  Jednak w ostatnich latach charakter skye terierów bardzo się poprawił, co nie znaczy, że są one psami łatwymi.  Skye jest mniej aktywny od innych terierów, wystarczy mu spokojny spacer i trochę zabawy. W okresie wzrostu ruch należy wręcz ograniczać.  Jest bardzo dobrym stróżem, i nie da się przekupić nikomu obcemu. Wymaga bardzo starannej socjalizacji, aby tolerował nieznane osoby i zwierzęta. Długa, sięgająca ziemi sierść jest na co dzień dość uciążliwa – właściwie po każdym spacerze w słocie i błocie najlepiej byłoby wsadzić psa do wanny, wypłukać i wysuszyć. Co tydzień trzeba go porządnie wyczesać i wyszczotkować.   

CHARAKTER

Cechy pożądane w danej rasie:
- silne przywiązanie do właściciela
- nieufność wobec obych
- silny charakter
- odwaga
- instynkt stróżujący
- instynkt myśliwski 

ZDROWIE

Skye terier należy do ras chondroplastycznych, cechujących się skróceniem kości długich.  Z taką budową związane są przejściowe kulawizny w okresie wzrostu psa, spowodowane nierównomiernym rośnięciem kości promieniowej i łokciowej. Na ogół nie wymagają interwencji lekarskiej, a tylko ograniczenia ruchu.  Mimo długości psa, problemy z kręgosłupem zdarzają się u tej rasy rzadko. Specyficzną, uwarunkowaną genetycznie chorobą skye terierów jest dysplazja nerek; badania nad jej dziedziczeniem są w toku. Mogą występować także inne choroby genetyczne, bo populacja rasy jest bardzo mała i blisko ze sobą spokrewniona.

WŁAŚCICIEL

Właściciel skye teriera musi być człowiekiem spokojnym, posiadającym żelazną rękę i osobowość. Jeśli tych cech mu brakuje, może zostać całkowicie zdominowany przez psa, który z natury swej jest bardzo niezależny i twardy.   Oczywiście, o rasie tej zapomnieć powinni wszyscy, którzy nade wszystko kochają puszyste dywany i czystą podłogę. Skye terier może być dobrym psem dla osób starszych, o ile są one dostatecznie stanowcze, natomiast jest zupełnie nieodpowiedni  dla dzieci, którym po prostu odgryzie się, jeśli będą mu się naprzykrzać. Nie nadaje się do trzymania z innymi psami i zwierzętami domowymi.

HISTORIA

Większość ras terierów uzyskała swą obecną postać nie wcześniej niż w XIX wieku, ale ten ze szkockiej wyspy Skye wydaje się być  sporo starszy -  wspomina o nim już doktor Caius, lekarz nadworny Elżbiety I, który pisze, że „pies ten pochodzi z najdalszych zakątków barbarzyńskiej Szkocji, a przez długi włos nie wiadomo, gdzie ma ogon, a gdzie głowę.” O pochodzeniu skye terierów nic jednak pewnego nie wiadomo. XIX wieczne rysunki i fotografie z wyspy Skye przedstawiają wprawdzie psy o wydłużonej sylwetce, ale znacznie skromniej owłosione; były one niezastąpione w polowaniach na borsuki i wydry. Ich popularność jako psów do towarzystwa spowodowana została faktem, że Królowa Wiktoria niemal przez całe życie miała kilka skye terierów. Cechą cenioną u psów do towarzystwa, a niepolujących, był jak najdłuższy włos. Za przykładem królowej poszli i zagraniczni władcy – skye teriery stały się wręcz niezbędną ozdobą arystokratycznych domów. Pierwszy klub hodowców powstał w Szkocji w roku 1876 roku i wtedy też powstał wzorzec rasy. Przed wybuchem I Wojny Światowej należały one do najpopularniejszych psów w Wielkiej Brytanii, ale po niej nigdy już aż takiej popularności nie odzyskały.  Dzisiaj są rasą wręcz nieliczną. W Polsce skye teriery znane były już w XIXI wieku, a okresie międzywojennym istniało kilka hodowli.  Także i po II Wojnie Światowej znalazły się wśród pierwszych zarejestrowanych psów. Po okresie pewnej popularności w latach 60. dziś są bardzo rzadkie.

REKOMENDOWANE PRODUKTY

karmy