Terier szkocki
ZOBACZ
POPRZEDNIĄ RASĘ
ZOBACZ
NASTĘPNĄ RASĘ
  • WRAŻENIA OGÓLNE
  • POCHODZENIE
  • WYGLĄD
  • UŻYTECZNOŚĆ
  • WYMAGANIA
  • CHARAKTER
  • ZDROWIE
  • IDEALNY WŁAŚCICIEL
  • HISTORIA
  • NOWOŚĆ
    REKOMENDOWANE PRODUKTY

WRAŻENIA OGÓLNE

Ulubiona prezydencka rasa. Terier szkocki o imieniu Barney był ulubieńcem prezydenta USA George’a W. Busha. Rasę tę docenił także nasz prezydenty Lech Kaczyński. 

POCHODZENIE

Wielka Brytania

WYGLĄD

Pies niewielki, krępy, przysadzisty i krótkonogi; cechy te nie powinny być wyrażone aż w takim stopniu, aby ograniczać jego sprawność.

UŻYTECZNOŚĆ

Pies myśliwski – norowiec, dzisiaj trzymany do towarzystwa.

WYMAGANIA

Szkocki terier jest psem mało wymagającym, który potrafi dostosować się do różnych warunków; może być trzymany zarówno w mieście, jak i na wsi. Jest psem pewnym siebie, niewychowany potrafi być, jak prawie  każdy terier,  dość agresywny wobec innych zwierząt i obcych psów. Nie wymaga wiele ruchu, ale spacery są oczywiście wskazane. Ostrożnie wprowadzać trzeba nowe  karmy, bo szkockie teriery mają skłonność do uczuleń.  Sierść wymaga regularnego czesania i trymowania – wyskubywania martwych włosów;  jest to zabieg niezbędny dla Łądnego wyglądu i dobrego samopoczucia psa, który najlepiej powierzyć fachowcowi. 

CHARAKTER

Cechy pożądane w danej rasie:
- zadziorny, silny i odważny charakter
- towarzyskość
- nieufność wobec obcych

ZDROWIE

Choć na co dzień szkockie teriery to psy odporne i niewymagające, to  występuje u nich  specyficzna choroba neurologiczna, o nazwie „scottie cramp”. Najogólniej rzecz biorąc, polega ona na zaburzeniu przewodzenia impulsów  nerwowych, płynących z mózgu do mięśni, czego skutkiem są objawy, przypominające padaczkę.  Choroba uwarunkowana jest recesywnym genem autosomalnym, ale o niepełnej penetracji, przez co objawia się z różnym nasileniem. Czynnikiem, wyzwalającym atak „scottie cramp”,  jest silne pobudzenie nerwowe, do którego dochodzi przy intensywnej zabawie, powitaniu właściciela, utarczce z innym psem itp. –  dlatego u pojedynczo trzymanych psów starszych właścicieli może nigdy do niego nie dojść, mimo, że pies jest chory.  W większości przypadków do pierwszego ataku dochodzi w wieku od 12 tygodni do 2 lat. Choroba nie jest rozwojowa, stan psa nie pogarsza się z wiekiem.  Nie ma jak dotąd testu genetycznego, pozwalającego na wykrycie zmutowanego genu.  W starszym wieku szkockie teriery zapadają często na raka wątroby.

WŁAŚCICIEL

Szkot  to pies samodzielny i uparty, dlatego wskazane, aby jego właściciel miał już trochę doświadczenia z psami. Musi to być człowiek konsekwentny i opanowany.  Szkocki terier jest  dość spokojny, dlatego może być dobrym psem dla osób starszych, natomiast nie nadaje się do dzieci, za którymi zwyczajnie nie przepada. Kluczowe dla wychowania szkota jest pierwsze 9 miesięcy życia – jeśli w tym wieku będzie dobrze socjalizowany, będzie tolerował inne psy i obcych ludzi; w przeciwnym razie może być psem dość męczącym.

HISTORIA

Szkocki terier jest jednym z wielu przedstawicieli terierów ze Szkocji, wykorzystywanych do polowania na zwierzynę, kryjącą się w norach. Pierwsze wzmianki o tych psach występują w traktatach o polowaniu, pochodzących z XVI wieku. Przez wieki hodowane były przez rodziny tamtejszej szlachty, pod różnymi nazwami, a różnice między nimi spowodowane były przede wszystkim gustem właścicieli.  Wyróżnienie poszczególnych ich ras dokonało się dopiero w wieku XIX, a klasa wystawowa dla terierów szkockich (nazywanych wówczas najczęściej  terierami z Aberdeen, bo stamtąd wywodziły się najlepsze egzemplarze) ,  została ustanowiona na wystawie w Birmingham  w roku 1860. Jednak jeszcze  przez kilkanaście następnych  nazewnictwo i wzorce ras  poszczególnych terierów  ze Szkocji pozostawało nieustalone – po wielu dyskusjach wzorzec rasy, zaproponowany przez J.B.Morrisona, zatwierdzony został w roku 1880, a w dwa lata później powstał klub szkockiego teriera. Pierwsza połowa XX wieku to okres największej popularności większości ras terierów, także i szkockiego. Po II Wojnie Światowej nigdy jej już nie odzyskały, a dzisiaj  są niezbyt popularne. Tak samo w Polsce – szkockie teriery były modnymi psami do towarzystwa w okresie międzywojennym, a dziś spotyka się je raczej rzadko. Trochę trudno  zrozumieć, dlaczego, skoro bliski kuzyn Szkota i jego towarzysz z butelek whisky  - westie  -  wymagający jeszcze więcej pielęgnacji, bije rekordy popularności.

REKOMENDOWANE PRODUKTY

karmy