Kiedy Twojego psa boli brzuch

Najczęściej przyczynami zatruć pokarmowych są artykuły spożywcze zakażone bakteriami. Czasami jednak sami szkodzimy naszemu pupilowi podając mu w ramach czy to przekąski, czy to regularnego posiłku artykuły, które w diecie nigdy nie powinny się znaleźć. Wbrew pozorom nawet zwyczajny spacer po parku może przynieść zakażenie pokarmowe, poprzez znajdujące się tam toksyczne dla zwierząt rośliny. Na co należy uważać?


Niektóre ludzkie przysmaki są dla zwierząt jak trucizna. Wśród nich znajduje się kako, a więc także czekolada. Niektóre ludzkie przysmaki są dla zwierząt jak trucizna. Wśród nich znajduje się kako, a więc także czekolada. Źródło: Shutterstock

Jest wiele zakażeń układu pokarmowego na tle bakteryjnym u psów oraz kotów i to zarówno bakteriami tlenowymi jak i beztlenowcami. Od pewnego czasu spotyka się coraz więcej zakażeń przewodu pokarmowego psów kotów na tle beztlenowców, tj. Clostridium dificile i Clostridium perfringens. Tego typu infekcje bakteryjne manifestują się uporczywymi wymiotami i krwistymi, trudnymi do opanowania biegunkami. Zatrucia tła bakteryjnego przewodu pokarmowego powodowane bywają przez gronkowcowe, paciorkowcowe, a także salmonellozy, kampylobakteriozę i  kolibakteriozę.

W przypadku sallmonelozy najgroźniejsze z nich to: Salmonella enteritidis i Salmonella typhimurium. Najczęściej do zakażenia dochodzi poprzez przewód pokarmowy po spożyciu zakażonej żywności i wody. Zakażenie możliwe jest również poprzez kontakt bezpośredni, tzn. od zwierzęcia do zwierzęcia i od zwierzęcia do człowieka, bądź przez kontakt pośredni: przez zanieczyszczoną bieliznę, sprzęt, itp. Warto zaznaczyć, że niebezpieczne mogą być zwierzęta chore już z rozwiniętymi objawami choroby, lecz także bezobjawowi nosiciele choroby, którzy wydalają zarazki do środowiska wraz z kałem i moczem.

Kampylobakterioza to choroba wywoływana przez przecinkowce Campylobacter. Najistotniejszymi w praktyce weterynaryjnej są: Campylobacter fetus, Campylobacter sputorum i Campylobacter jejuni. Bakterie te bywają często izolowane z przewodu pokarmowego zarówno chorych jak i zdrowych zwierząt. Chorobotwórcze bakterie najczęściej atakują zwierzęta zestresowane lub trzymane w złych warunkach higienicznych i niedożywione. Chorują przeważnie młode zwierzęta w wieku 6-8 tygodni. Pojawia się depresja, wymioty, utrata apetytu, szybko postępujące odwodnienie oraz cuchnąca zawierająca nieraz domieszkę krwi biegunka, która trwać może niekiedy nawet 2 tygodnie. Trzeba pamiętać także o tym, że zwierzęta, które przechorowały chorobę, mogą być jej nosicielami nawet przez 4 miesiące.        

Natomiast Kolibakterioza wywoływana jest przez pałeczkę Escherichia colli. Źródłem zakażenia jest zwykle skażona zarazkami woda i lub karma. Głównymi objawami choroby u zwierząt są wymioty i biegunka z licznymi pasmami śluzu, niekiedy krwi. W przebiegu choroby szybko dochodzi do odwodnienia zwierzęcia, które może skończyć się nawet zejściem śmiertelnym jak to ma miejsce przy ostrym przebiegu choroby.

Bakteryjne infekcje układu pokarmowego mogą być wynikiem zakażeń pałeczkami Shigella a także drobnoustrojami takimi jak Proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, Yersinia enterocolitica, Clostidium botulinum (zatrucie jadem kiełbasianym) oraz innymi drobnoustrojami.

Następna strona

1 2

z pazurem butik zpazurem.pl z pazurem
z pazurem z pazurem z pazurem z pazurem z pazurem
z pazurem