Witamina D w życiu psów i kotów

Witamina D jest głównie kojarzona z jej wpływem na mocne i zdrowe kości. Spełnia też jednak szereg innych funkcji, równie ważnych dla organizmu.

Źródło: iStock

Jest substancją rozpuszczalną wyłącznie w tłuszczach, dlatego w każdym żywym organizmie znajdują się pewne rezerwy tej witaminy, odłożone najczęściej w narządach (głównie wątroba), mięśniach, a nawet w tkance tłuszczowej.

Witamina D dzieli się na dwie podgrupy: witaminę D2 i D3. D2 jest obecna głównie w pokarmach roślinnych, D3 w pokarmach pochodzenia zwierzęcego. Witaminę D organizm syntetyzuje pod wpływem promieni UV (głównie światła słonecznego) przez skórę, jednak u kotów ten proces może być zaburzony ze względu na sierść pokrywającą całą powierzchnię skóry, przez co dostęp promieni słonecznych jest utrudniony.

Działanie witaminy D
  • budowa kości
  • funkcjonowanie układu ruchu
  • budowa zębów
  • budowa kosteczek ucha środkowego
  • utrzymywanie właściwej gospodarki wapniowo - fosforanowej
  • reguluje uwalnianie insuliny
  • reguluje poziom cukru we krwi
  • wspomaga odporność
  • działa antybakteryjnie i przeciwnowotworowo
  • korzystnie wpływa na układ nerwowy, mięśniowy i pracę serca

Niedobory wit. D zdarzają się głównie w okresie zimowym, a także u młodych kotów. Część zapotrzebowania na wit. D dostarcza kociakom mleko matki, jednak w przypadku występowania niedoborów u kotki, kociaki będą potrzebowały dodatkowej suplementacji diety. W przypadku krzywicy u kociąt często podaje się witaminę D3 w zastrzykach, jednak jest to dosyć kontrowersyjne rozwiązanie, gdyż podanie zbyt dużej dawki może utrwalić deformacje kości.

Niedobór witaminy D
  • osłabienie organizmu
  • zmniejszenie odporności
  • osłabienie, wypadanie lub zatrzymanie wzrostu uzębienia
  • stany zapalne skóry
  • nieprawidłowe działanie lub rozwój układu nerwowego i mięśniowego
  • u starszych kotów odwapnienie kości
  • u kociąt w fazie wzrostu może pojawić się krzywica
  • deformacje kości
  • opóźnienie reakcji na bodźce

Przedawkowanie witaminy D jest rzadko spotykane, ponieważ witamina ta nie należy do substancji toksycznych. Również objawy jej nadmiaru nie są niebezpieczne i nie zagrażają życiu. W przypadku przedawkowania należy podawać pokarmy ubogie w tą substancję, oraz nie narażać kota na ekspansję słoneczną, a poziom witaminy D sam się wyrówna.

Nadmiar witaminy D
  • bóle brzucha, stawów, kończyn, głowy
  • bóle mięśni
  • osłabienie, szybkie męczenie się
  • nudności, wymioty, biegunka
  • brak apetytu
  • utrata wagi
  • wzmożone oddawanie moczu

Źródła witaminy D to głównie ryby morskie (śledź, makrela), łosoś, tuńczyk, a także żółtka jaja, ser żółty i mleko. Pamiętajmy jednak, że organizm kota w niewielkiej ilości sam produkuje tą witaminę.