Spondyloza kręgosłupa

Chodzi tu oczywiście o zwyrodnienie kręgów na konkretnych odcinakach kręgosłupa. Choroba atakuje psy w podeszłym wieku, często nie dając zbyt wyraźnych objawów. Jak większość chorób i ta lubi atakować psy konkretnych ras.

Źródło: Shutterstock

Spondyloza kręgosłupa to choroba o podłożu zwyrodnieniowo – wytwórczym. To zniekształcające schorzenie kręgów najczęściej ma miejsce u owczarków niemieckich, podhalańskich, kaukaskich, ale także u dogów, bokserów, wyżłów, seterów, dobermanów, rottweilerów, terierów rosyjskich, sznaucerów olbrzymich. Początkowe objawy choroby pojawiają się wraz z początkiem okresu starzenia się psów, czyli około szóstego – siódmego roku życia.

Schorzenie ma również charakter wytwórczy, a to w praktyce oznacza zmiany patologiczne okolicy szpary międzykręgowej polegające na tworzeniu z tkanki kostnej specyficznych narośli. Narośle te w miarę upływu czasu powiększają się i prowadzą do nieuchronnego unieruchomienia sąsiadujących ze sobą kręgów.

W bardziej dramatycznym przebiegu choroby dochodzi do spondylozy dordzeniowej, tj. takiej, kiedy zmiany wytwórcze zmierzają do światła kanału kręgowego i wywierają ucisk na rdzeń kręgowy.

Choroba najczęściej dotyczy odcinka piersiowo – lędźwiowego, dużo rzadziej jest to odcinek lędźwiowo – krzyżowy, wyjątkowo ma to miejsce w odcinku szyjnym a praktycznie brak ich w odcinku ogonowym.

O ile zmiany dotyczą tylko brzusznych, zewnętrznych powierzchni trzonów kręgów obserwuje się tylko nieznacznie zaznaczone trudności w poruszaniu się zwierzaka. Jednakże, jeśli zmiany wywołują ucisk na nerwy wychodzące z rdzenia, bądź uciskają na rdzeń pojawiają się wyraźne kulawizny prowadzące z czasem do całkowitego porażenia kończyn tylnych. Największe trudności motoryczne wykazuje pies po nocy. Ma wyraźne problemy ze wstaniem z posłania a następnie z utrzymaniem pozycji stojącej i poruszaniem się.

Różnicowym i zarazem podstawowym badaniem diagnostycznym jest badanie RTG, które zwykle ujawnia zmiany zwyrodnieniowe. Leczenie w tym przypadku sprowadza się do leczenia objawowego i wspomagającego. Wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, witaminy z grupy B, chlorowodorek glukozaminy oraz siarczan chondroityny.    

Istnieje możliwość zrobienia zabiegu operacyjnego. Jest on rozległy, dość kosztowny, trudny w wykonaniu i niezbyt dobrze rokujący. Zabieg z reguły musi być przeprowadzony u psa zaawansowanego wiekiem. Poza tym niestety trzeba zdawać sobie sprawę, że po kilku – kilkunastu miesiącach zmiany zwyrodnieniowe mogą powrócić.