Śmierdzące gazy u psa - czy jest się czym martwić?

Gazy są zjawiskiem fizjologicznym, występują zarówno u ludzi, jak i u zwierząt. Jest to proces usuwanie nadmiaru powietrza, które dostaje się do jelit w czasie spożywania posiłków lub w trakcie procesów fermentacji jelitowej.

Jeżeli pies puszcza bąki sporadycznie, nie występują żadne dolegliwości, nie ma powodów do niepokoju. Inaczej sytuacja wygląda, gdy śmierdzące gazy u psów występują często, a czworonóg zachowuje się inaczej, sprawia wrażenie ospałego, ma wzdęty brzuch. W takim wypadku należy ustalić przyczynę występowania gazów. Warto umówić się na konsultacje do weterynarza, który spróbuje poznać przyczynę psiej niedyspozycji.

Przyczyny występowania gazów u psów

Powstawanie gazów u psów ma często podobne przyczyny jak u ludzi. Najczęściej śmierdzące gazy u psa są wynikiem niewłaściwej diety. Psy powinny spożywać mięso i karmy przeznaczone specjalnie dla nich, niedopuszczalne jest karmienie zwierząt resztkami z obiadu, nabiałem czy warzywami powodującymi wzdęcia. Gazy u psów pojawiają się po zjedzenie zbyt dużej ilości węglowodanów, roślin strączkowych oraz słabej jakości karmy. Niestety, wielu właścicieli zwierząt nie przestrzega tych prostych zasad i podaje pupilom ludzkie smakołyki. W wyniku tego psy cierpią na wzdęcia, biegunki, gazy, mają mniej energii i są apatyczne. Inne przyczyny występowania wiatrów u psów to:

  • Alergie pokarmowe – psy mogą cierpieć na różnego rodzaju nietolerancje pokarmowe. Najczęściej można zaobserwować alergie na mleko, fruktozę, laktozę i gluten.
  • Pasożyty - gazy i wzdęcia mogą być wynikiem pasożytów, które żerują w organizmie psa. 
  • Zbyt szybki, łapczywe jedzenie – niektóre psy jedzą bardzo szybko, pochłaniają karmę w obawie, że zostanie im zabrana. Takie szybkie spożywanie pokarmów powoduje połykanie powietrza, a to z kolei wywołuje gazy.
  • Predyspozycje genetyczne – niektóre rasy psów mają skłonności do problemów z układem pokarmowym. Najbardziej zagrożone są rasy psów z krótkim pyskami, np. buldogi angielskie, buldożki francuskie, mopsy, boksery i pekińczyki. Dla psów tych ras polecane są specjalne karmy w kształcie bułeczek.
  • Starszy wiek – wraz z wiekiem spowolnieniu ulegają procesy metaboliczne zachodzące w organizmie zwierzęcia.
  • Mała ilość ruchu – długie spacery i zabawa z właścicielem pozytywnie wpływają na perystaltykę jelit. Ruch zmusza jelita do pracy, ułatwia wyróżnienie oraz przyspiesza wydalanie nadmiernej ilości zalegających gazów. Należy pamiętać, że psy trawią pokarm dość długo, dlatego aktywność nie jest wskazana bezpośrednio po posiłku.
  • Problemy z trawieniem pokarmów – mogą być wynikiem poważnych chorób, m.in. zapalenie jelit, chorób trzustki itp.
  • Zaburzenia w pracy jelit – mogą pojawić się wraz z wiekiem, w związku ze zmianą zapotrzebowania na składniki pokarmowe.
  • Przyjmowanie niektórych leków – leki, w tym antybiotyki powodują zaburzenia flory bakteryjnej, co przyczynia się do powstania cuchnących wiatrów. Aby zlikwidować tę problem, warto podawać psom probiotyki, które korzystnie wpłyną na kondycje układu pokarmowego.

Objawy towarzyszące śmierdzącym gazom u psów

Śmierdzące gazy to przykra dolegliwość, powodująca skrępowanie i niemiłe odczucia u właściciela. Może mieć również przykre konsekwencje dla psów. Czasami zdarza się, że uporczywe wzdęcie i często występujące gazy mogą doprowadzić do skrętu jelit, który w większości przypadków kończy się śmiercią czworonożnego przyjaciela. Jeżeli u psa pojawią się gazy, należy dokładnie przyjrzeć się zwierzakowi i sprawdzić, czy nie występują inne dolegliwości. Śmierdzące gazy są wynikiem spowolnionej perystaltyki jelit. Bardzo niepokojące i wymagające wizyty u specjalisty jest występowanie objawów towarzyszących, tj. 

  • Wymioty,
  • Biegunka lub zatwardzenie,
  • Burczenie, przelewania i bulgotanie w brzuchu,
  • Odbijanie, nieprzyjemny zapach z pyska,
  • Wzdęty, twardy i bolesny brzuch,
  • Brak apetytu,
  • Brak energii do zabawy,
  • Nadmierna senność,
  • Podwyższona temperatura ciała,
  • Agresywne reagowanie na dotyk w okolicach brzucha.

Pies, który cierpi, ma bóle brzucha, nie może znaleźć wygodnej pozycji. Kręci się, często wstaje, siada, w kółko zmienia pozycje. Objawy te mogą świadczyć o rozwijającej się chorobie, dlatego należy niezwłocznie udać się na wizytę do weterynarza.

Jak zapobiegać cuchnącym gazom o psa?

Jeżeli gazy nie są objawem choroby, wynikają ze złej diety, skłonności danego psa, jego wieku, należy spróbować ograniczyć tę problem. Najważniejszym elementem profilaktyki jest wprowadzenie zdrowej, dopasowanej do psa, diety. Żywienie musi być oparte na wysokiej jakości karmie, która należy dobrać do wieku, rasy oraz trybu życia czworonoga. Dobrej jakości karma powinna zawierać białko, węglowodany, tłuszcze oraz białko. Psy, podobnie jak ludzie, z wiekiem mają obniżony metabolizm, dlatego dieta nie może być przez całe życie taka sama. Należy wyeliminować z psiej diety pokarmy wzdymające i wpływające na zwiększoną fermentacje w jelitach. Są to m.in. mleko, fasola, groch, kalafior. Można kupić specjalną karmą dla psów, która zapobiega wzdęciom, jest łagodna dla żołądka. W gabinetach weterynaryjnych można nabyć również suplementy, które poprawiają pracę układu pokarmowego. Jeżeli pies ma stwierdzoną alergie, należy całkowicie zrezygnować z pokarmów, które mogą go uczulać. Bardzo ważne są stałe pory posiłków oraz ciągły dostęp do wody. Dorosłe psy powinny dostawać jedzenie dwa razy dziennie. Pupile muszą mieć zapewnioną sporą dawkę ruchu, która doskonale wpływa na metabolizm. Jeżeli psy jedzą bardzo łapczywie, szybko, połykają powietrze, należy kupić specjalne miski z ogranicznikami regulujące ilość podawanego pokarmu. Do psiej karmy można dorzucić kilka listów mięty, sproszkowany imbir czy węgiel leczniczy, który poprawi perystaltykę jelit.

Ze śmierdzącymi gazami u psa zetknął się każdy właściciel czworonoga. To naturalny element trawienia, ale czasami mocno przybierają na sile i powodują poważne problemy zdrowotne. Najczęściej są wynikiem złej diety i mało aktywnego stylu życia. Aby zadbać o zdrowie przyjaciela, należy podawać mu zdrową karmę, zapewnić dużą dawkę ruchu, a jeżeli to nie przyniesie efektów, wykonać dokładną diagnostykę.