Medycyna naturalna- popularna nie tylko wśród ludzi

W środowisku lekarskim budzi rozmaite kontrowersje, odwołuje się bowiem między innymi do tradycji ziołolecznictwa, terapii naturalnej, bioenergoterapii, homeopatii. Mimo to ma swoje miejsce nie tylko w ludzkim, ale i w zwierzęcym świecie. Niekonwencjonalne metody leczenia są zalecane przy wielu różnych dolegliwościach, ale pamiętajmy, że nieumiejętnie stosowane mogą szkodzić, zatem decyzję o ich zastosowaniu u psa czy kota podejmujmy po konsultacji z lekarzem weterynarii.

Masaż to jedna z metod leczenia zwierząt. Masaż to jedna z metod leczenia zwierząt. Źródło: FORUM / © J. M. Labat / ardea.com

Homeopatia

Jest formą medycyny niekonwencjonalnej, mającej swoje początki w XVIII wieku. Zasadą homeopatii jest prawo podobieństw, zgodnie z którym wyleczenie pacjenta może być uzyskane poprzez podanie rozcieńczonych substancji, które mają leczyć choroby o objawach podobnych do tych, które pojawiają się po spożyciu tychże substancji. Zgodnie z zasadą, że ten sam czynnik, który szkodzi organizmowi, może być lekiem- jeżeli zostanie użyty w minimalnej dawce.

Homeopatia nie jest szkodliwa, nie powoduje uzależnień, nie wchodzi w reakcje z innymi lekami. Do produkcji preparatów homeopatycznych używane są substancje pochodzenia zwierzęcego, roślinnego, mineralnego oraz syntetycznego. Preparaty homeopatyczne występują najczęściej w formie tabletek, roztworów do picia lub do iniekcji, a także pudrów. Wszystkie leki homeopatyczne dla zwierząt muszą być dopuszczone do obrotu, podlegają bowiem tym samym zasadom co leki stosowane w medycynie konwencjonalnej.

Wskazania do stosowania

Podstawowym celem homeopatii jest leczenie chorób przewlekłych i niepoddających się leczeniu konwencjonalnemu. Zalecana do stosowania u psów, u których występują  między innymi schorzenia przewodu pokarmowego np. niestrawność, schorzenia wątroby i żołądka, schorzenia oczu i uszu, osłabienie organizmu spowodowane przebytymi infekcjami, w stanach zapalnych układu moczowo-płciowego, w schorzeniach aparatu ruchu.
 

Lecznicze igły, czyli akupunktura

Zabieg wywodzący się z Dalekiego Wschodu, polegający na zastosowaniu w celach leczniczych ukłuć z bardzo cienkich igieł w określonych punktach na ciele, odpowiadających za największą aktywność narządów wewnętrznych. Punkty te są zlokalizowane wzdłuż tzw. linii energetycznych, lecz chińska tradycyjna medycyna weterynaryjna nie podaje ich przebiegu u zwierząt towarzyszących. Dodatkowo psy znacznie różnią się między sobą budową, zatem lekarz dokonujący zabiegu musi zidentyfikować miejsca palpacyjnie. Akupunktura służy do redukowania bólu oraz utrzymaniu równowagi energii organizmu., poprawia odporność, skraca czas rehabilitacji, może działać relaksująco i uspokajająco.

Początek leczenia może wiązać się ze wzmożonym bólem, dodatkowo u psów ruchliwych istnieje ryzyko złamania się igły pod skórą. Przeciwwskazana jest u psów z gorączką niewiadomego pochodzenia, krwotokami, czy zaburzeniami sercowo- naczyniowymi, nowotworami złośliwymi, jak i u suk ciężarnych.

Kiedy pomaga

Do stosowania u psów cierpiących na choroby neurologiczne, stany zapalne i zwyrodnieniowe kości, stawów oraz przy przewlekłych schorzeniach kręgosłupa, w przewlekłych dermatozach przebiegających ze świądem skóry, w zaburzeniach oddawania moczu, czy zaburzeniach ze strony przewodu pokarmowego: problemy z wypróżnianiem, zaburzenia pasażu treści pok.
 

Lecznicze rośliny, czyli fitoterapia

Fitoterapia, potocznie nazywana ziołolecznictwem, oznacza leczenie roślinami. Sposób ten stosowany jest od zamierzchłych czasów, a lecznicze surowce roślinne dały początek wielu lekom syntetycznym stosowanym w standardowej terapii.

Dość dużą trudność może powodować ich podawanie zwierzęciu, bowiem wiele psów nie lubi smaku i zapachu roślin: wyrazistych w formie świeżej lub suszonej, sproszkowanej,  czy roślinnych roztworów. Toteż mogą się pojawić jako dodatek do smacznych mieszanin (z mięsem), co niweluje problem podania leku psu.

Pamiętajmy, aby stosować je u zwierząt zgodnie z zaleceniami, bowiem potencjał trujący roślin jest bardzo duży, a źle zastosowany preparat roślinny może zadziałać podobnie jak źle zastosowany syntetyczny lek.

Wskazania

Leki fitoterapeutyczne przeznaczone dla czworonogów polecane są na wiele rozmaitych problemów zdrowotnych, m. in. przyspieszają gojenie ran (lawenda, tymianek, rozmaryn), łagodzą stany zapalne stawów (hakorośl, skrzyp), uspokajają- łagodzą stres (melisa lekarska, rumianek), odstraszają pchły, poprawiają funkcjonowanie układu moczowego, działają korzystnie na system trawienny.


Aromaterapia- korzystny wpływ zapachów
Terapia odnosząca się do olejków eterycznych, z których wydobywane są silnie aromatyczne lotne związki. Technika ta oddziałując na stan psycho- fizyczny psa współgra z pozostałymi metodami leczenia. Może być stosowana zarówno zapobiegawczo, jak i doraźnie w razie problemów z zachowaniem czworonoga, w stanach alergii, przeciwbólowo i przeciwzapalnie, antyseptycznie, pobudzająco krążenie miejscowe.

Pamiętajmy, aby nie  stosować olejków eterycznych u zwierząt „na własną rękę”, bowiem nieodpowiednio użyte są niebezpieczne, a nawet toksyczne. Nie odnośmy do psa czy kota danych o ich stosowaniu u ludzi. Tolerancja olejków aromatycznych to cecha osobnicza, różna nawet w obrębie jednego gatunku- zatem przed zastosowaniem aromaterapii skonsultujmy się z lekarzem weterynarii.

 

Kręgarstwo- „leczniczy dotyk”

Wielce kontrowersyjna metoda, opierająca się na technikach manualnych, które mają  przywrócić prawidłowe relacje strukturalno- funkcjonalne , umożliwiając powrót ciała do równowagi. Każdy narząd, aby funkcjonować harmonijnie, musi być wolny od nacisku. Kręgarstwo przywraca harmonię wykorzystując tylko i wyłącznie siły organizmu, masaż.

Kiedy stosować

Poza problemami kostno-stawowymi, kręgarstwo znajduje zastosowanie w chorobach wewnętrznych, tj. zaburzenia układu moczowego czy trawiennego, schorzenia skóry, a nawet zaburzenia zachowania.

Ufać możemy tylko doświadczonym kręgarzom weterynaryjnym, nieumiejętnie wykonywane techniki manipulacyjne mogą mieć poważne konsekwencje dla zdrowia naszego psa. Pamiętajmy, że jest to dziedzina, gdzie łatwo mogą się rozwinąć praktyki szarlatańskie i znachorskie, zatem nie oddawajmy swego czworonoga w „niepewne ręce”.

 

Bibliografia:

1.Encyklopedia PIES, Alnot-Perronin, Arpaillange, Pageat, wyd. DELTA, str.416-419

2. Internet: http://pl.wikipedia.org/wiki/Homeopatia