Jaskra

Choroby oczu dotykają zarówno ludzi jak i zwierzęta towarzyszące. Tak naprawdę nie można się przed nimi ustrzec, bo często nie zależą od tego jak bardzo dbamy o oczy. Niektóre rasy mają większą predyspozycję do chorób oczu niż inne. Dlatego szybkie postawienie diagnozy niejednokrotnie ratuje naszych pupili przed ślepotą.

Źródło: Shutterstock

Jaskra najczęściej u psów i rzadziej u kotów wynika z obciążeń genetycznych szczególną rolę przypisuje się wrodzonej dysplazji kąta tęczówkowo – rogówkowego. Struktury gałki ocznej wypełnione są cieczą wodnistą,  która odpowiedzialna jest za  dopływ składników odżywczych i odpływ pośrednich produktów przemiany materii. Niezbędna jest zatem stała wymiana z jednej strony polegająca na tworzeniu nowej cieczy a z drugiej na odprowadzaniu starej przez tzw. kąt przesączania. Przy zbyt wąskim kącie przesączania dochodzi do utrudnionego odpływu czego wynikiem jest wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Warto wspomnieć tu o predyspozycji zanotowanej wśród niektórych ras psów. Otóż wąski kąt przesączania mają maltańczyki, pudle, shih-tzu, puli i chowo-chow’y. Niedorozwój kąta przesączania spotyka się u spanieli, bassetów, samojedów, akit, malamutów, syberianów i jeszcze wielu innych ras.

Chyba najczęściej pierwotną przyczyną jaskry jest znacznie posunięta zaćma, luksacja i przesunięcie soczewki, nieraz tkwiące w gałce ocznej ciała obce, procesy nowotworowe, nadciśnienie tętnicze. Jaskra to nic innego jak zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, co konsekwencji prowadzi do pierwotnego uszkodzenia naczyń krwionośnych gałki ocznej a następnie uszkodzenia nerwu wzrokowego. Objawy jaskry mogą być różne. Najczęściej jednak gałki oczne są zaczerwienione. Bardzo często towarzyszy temu rozszerzenie źrenic. Naczynia twardówki również są wyraźnie rozszerzone, rogówka jest zmętniała lub zamglona. Gałka oczna jest wyjątkowo tkliwa. W chwili ostrego ataku jaskry może dojść nawet do wypadnięcia gałki ocznej. Poza wszystkim objawy schorzenia są tym bardziej widoczne, im dłużej trwa choroba.

Bardzo ważnym czynnikiem opanowania schorzenia jest szybka prawidłowa diagnoza choroby. Pamiętać należy o tym, że przewlekłość schorzenia może w konsekwencji doprowadzić do konieczności usunięcia nawet całych gałek ocznych.

Leczenie opiera się na podawaniu leków zmniejszających ciśnienie wewnątrzgałkowe. W przypadku stwierdzenia u zwierzęcia ogólnego nadciśnienia tętniczego również opanowanie tej sytuacji za pomocą farmakoterapii.

Dlatego nie wolno bagatelizować wstępnych objawów związanych z dysfunkcją narządu wzroku swojego czworonożnego przyjaciela. Warto mięć na uwadze fakt, że wcześnie wykryta choroba zawsze daje się łatwiej opanować.