Choroby małych psów

Chorobami często dręczącymi małe rasy jest przede wszystkim zwichnięcie rzepki i choroba Legga Calvego i Perthesa. Czym się objawiają i jak się je leczy?

 

 

Źródło: Shutterstock

Zwichnięcie rzepki jest jedną z najczęstszych bolączek ortopedycznych ras małych i miniaturowych. Jest to choroba stawu kolanowego. Rzepka najczęściej przemieszcza się na stronę przyśrodkową. Stopień zaawansowania zwichnięcia określa się w skali od jednego do czterech.

W pierwszym stopniu zwierze wykazuje bardzo słabą reakcję bólową na badanie palpacyjne. Nawracające, niewielkie kulawizny obserwujemy w przebiegu zwichnięcia rzepki o stopniu drugim. W stopniu trzecim jest już permanentna kulawizna, a rzepka wprowadzona na bloczek manualnie przez lekarza ponownie, samoistnie ulega patologicznemu ustawieniu. Podczas przebiegu zwichnięcia stopnia czwartego rzepka jest permanentnie poza bloczkiem i nie można jej manualnie skorygować.

W zależności od stopnia kulawizny i reakcji bólowych psa najczęściej zabieg operacyjny wykonuje się najczęściej od stopnia trzeciego. W zależności od indywidualnego przypadku chirurg wykonuje jeden z kilku zabiegów (np. transpozycja grzebienia kości piszczelowej, uwolnienie torebki, operacja odtwórcza bloczka, osteotomia korekcyjna).

Choroba Legga Calvego i Perthesa jest to aseptyczna martwica głowy i szyjki kości udowej najczęściej występująca u ras małych takich jak: yorkshire terier, pinczer miniaturowy, pekińczyk czy maltańczyk. Aseptyczna, postępująca martwica prowadzi do zniekształcenia główki kości udowej. Bezpośrednią patogenezą choroby jest niedostateczne unaczynienie chorej okolicy. Pierwszym i zarazem najważniejszym objawem jest kulawizna. Może ona występować jedno, bądź dwustronnie. Najczęściej objawy widoczne są po ukończeniu 4 miesiąca życia.

Statystycznie częściej chorują samce niż suki. Badanie RTG jest podstawą oceny zmian w stawie. W czasie badania palpacyjnego ortopeda stwierdza ból badanej okolicy, często towarzyszy też mu trzeszczenie. W zaawansowanym stadium choroby kończyna może być nawet krótsza. Leczenie polega najczęściej na wykonaniu operacji zwanej – osteotomia głowy i szyjki kości udowej. Bezpośrednio po operacji podaje się zwierzęciu niesterydowe leki przeciwbólowe.

Rehabilitacja w obu jednostkach chorobowych sprowadza się na początku terapii przede wszystkim do zniwelowania bólu w obrębie zmienionego patologicznie miejsca. W przypadku choroby Legga Calvego Perthesa jeśli właściciel nie decyduje się na operacje, należy zadbać o wystarczającą relaksację mięśni chorej kończyny jak i kręgosłupa. Podczas przebiegu choroby następuje zanik mięśni danej kończyny dlatego też, terapia powinna sprowadzać się do ich odbudowy i wzmacniania. W przypadku nieoperacyjnego zwichnięcia rzepki z powodzeniem stosuje się zróżnicowaną fizykoterapię i ćwiczenia stabilizujące mięśnie okalające rzepkę. Po operacji zarówno luksacji rzepki, jak i martwicy głowy kości udowej wskazany jest drenaż limfatyczny, masaże, terapia zimnem i stabilizacja mięśni. Ponad to po operacji zwichnięcia rzepki bardzo ważne jest wzmocnienie mięśni: dwugłowego uda i czworogłowego uda. W rehabilitacji przed o pooperacyjnej obu rozpatrywanych chorób wskazana jest elektroterapia, magnetoterapia, laseroterapia oraz pływanie.