https://www.mediaexpert.pl/lista,odkurzacze-thomas

York-szczurołap. Nieznana historia małego eleganta

Jeszcze 150 lat temu Yorki spełniały zadania wymagające zwiedzania szczurzych nor i krwawej, bezlitosnej walki. Być może trudno dopasować ten obraz do dzisiejszego modnego Yorka z kokardką i kolorowym ubrankiem. Ale skoro ludzie się zmieniają, to czemu nie psy...?

Źródło: iStockphoto/Thinkstock

Początki rasy
Jak każdy zminiaturyzowany psiak, również i znany obecnie york powstał wskutek mutacji dużych okazów z przeszłości. Hodowcy dobierając psiaki z uwagi na wzrost, utrwalają pożądane cechy w kolejnych pokoleniach. Jego przodkami są najprawdopodobniej podpalane teriery z okolic Paisley i Clyde w Szkocji. Najprawdopodobniej podróżowały one z robotnikami do większej metropolii West Riding w hrabstwie Yorkshire.

Łap szczura, łap!
Choć trudno uwierzyć w to patrząc na eleganckiego psa leżącego na skórzanej kanapie, w przeszłości pracowały one u boku człowieka, wykorzystując swe naturalne cechy. Miniaturyzacja nie zmieniła silnego i walecznego charakteru rozszczekanego psiaka. Zmniejszony york okazał się idealnym agresorem dla... czających się po kątach gryzoni. Współczesny pupil z kokardką zdziwiłby się pewnie widząc praprapradziadka biegającego po kanałach pod zaszczurzonymi, przemysłowymi aglomeracjami. Ba! Sto lat temu przeprowadzane były specjalne zawody, w których yorki konkurowały w ilości upolowanych gryzoni.

Cechy prawdziwego teriera
Yorkshire Terier nie dokonałby kanałowego popłochu z charakterem shih-tzu, maltańczyka czy bolończyka. Mimo mikrego wzrostu pozostał on typowym przedstawicielem terierowego rodu. W małym ciałku ukryty jest wyjątkowo waleczny, twardy i uparty charakter, odpowiedni bardziej w przypadku większych osobników. Jeśli właściciel źle wychowa yorka może on stać się nerwowy i agresywny.

Terierowata natura objawia się także w trybie życia malucha z kokardką. Są one bardziej rozbrykane i energetyczne jak inne kanapowce. Mają także silny instynkt, każący im czujnie obserwować teren, reagować na ruch szczekaniem oraz biec za uciekającą ofiarą.

Nie tylko York
Los agresora to przeszłość wielu psów, nie tylko yorka. Nie zapominajmy, że jedynie mała garstka psów hodowana była jedynie do towarzystwa. Większość szczekaczy w przeszłości posiadała jakąś misję – zaganiały stada, wyciągały topielców z wody, ciągnęły sanie, broniły posesji, walczyły na wojnie, a nawet... służyły za termofor. Psy często pomagały także w polowaniach i to nie tylko na gryzonie, ale także na ptactwo, króliki, lisy, pumy, jaguary, wilki a nawet niedźwiedzie. Łapanie szczurów wydaje się przy tym drobnostką.

Decydując się na przedstawiciela danej rasy powinniśmy brać pod uwagę jego przeszłość i obowiązki wykonywane przez stulecia. Wbrew oczekiwaniom właściciela, lecz zgodnie z historią, pies może okazać się mocno dominujący, agresywny czy posiadał będzie silny instynkt myśliwski, który uniemożliwi kontakt z mniejszymi stworzeniami.

Małe ciało – spore wymagania

 W niewielkim, bo zaledwie trzykilowym ciałku yorka, drzemie siła i niespożyta energia. Ze względu na ruchliwość i żywiołowość tych psiaków, trzeba więc zadbać o odpowiednie ich żywienie. Potrzebują zarówno sporo białka, jak i tłuszczów (zwierzęcych i roślinnych). Rasa ta charakteryzuje się tym, że nie ma zupełnie podszerstka, który zapewnia psom ciepło. Poza tym, yorkowe długie włosy są dość rzadkie, w porównaniu do szaty innych długowłosych czworonogów. Dlatego żywienie tych psów musi zapewniać im wystarczającą ilość tłuszczu dostarczającego energii. Ich skóra jest również bardziej narażona na problemy takie jak łojotok, łupież czy przesuszenie.

Warto więc zadbać, by pożywienie było bogate w:

- kwasy omega 3 - mają działanie przeciwzapalne, zapewniają piękny wygląd sierści,
- witaminę B7 (biotynę) - zapobiegającą łupieżowi i przesuszeniu skóry,
- witaminę A - przeciwdziałającą łojotokowi,
- cynk, żelazo, miedź - wpływają na regenerację skóry i włosów.

Decydując się na powiększenie rodziny o yorkshire teriera, trzeba pamiętać, że to psy długowieczne - dożywają nawet do 20 lat. Wiąże się z tym konieczność dbania o szczególne potrzeby staruszków - o zdrowe serce, nerki i stawy. Starszym psiakom przyda się więc w pożywieniu wyższy poziom potasu (serce), niski - fosforu (ze względu na nerki) i składniki wpływające na chrząstki stawowe - glukozamina i chondroityna.

Więcej o rasie yorkshire terier przeczytacie w Rasopedii.